Bestaan software developers straks nog wel?
Kirsten Tol

De rol van software developer staat op een kantelpunt. Niet omdat software minder belangrijk wordt, integendeel, maar omdat de manier waarop we software bouwen fundamenteel verandert. AI-tools, low-code platformen en steeds slimmere frameworks nemen meer en meer uitvoerend werk over.
En dus duikt die vraag steeds vaker op: bestaan software developers straks eigenlijk nog wel?
Van code schrijven naar keuzes maken
Software ontwikkelen lijkt steeds meer op het maken van een film. Waar vroeger alles handmatig gebeurde en elk detail zelf werd vastgelegd, draait het nu om overzicht, technologie slim inzetten en sturen op het eindresultaat.
Dat zie je ook terug in het werk van developers. Ze schrijven steeds minder zelf elk stukje code. AI kan inmiddels complete functies genereren, tests schrijven en bugs opsporen. De waarde van een Developer zit daardoor steeds minder in het typen en steeds meer in het denken.
Welke architectuur past hier?
Welke concessies zijn acceptabel?
En wat is, vanuit businessperspectief, goed genoeg?
De rol verschuift fundamenteel.
Niet langer een Software Programmeur, maar een Software Regisseur.
Iemand die het geheel overziet, keuzes maakt en verantwoordelijkheid draagt voor het eindproduct.
Waarom ervaring ineens goud waard is
Een regisseur word je niet zomaar. Je kunt iemand een camera geven, maar dat maakt hem nog geen filmmaker. Precies zo werkt het ook in softwareontwikkeling.
AI kan code produceren, maar begrijpt geen organisatie, voelt geen technische schuld en overziet geen langetermijnrisico’s. Dat vraagt ervaring. En die ervaring zit vandaag vooral bij Senior Developers.
Vanuit NGAGE merken we dan ook dat de vraag naar Seniors flink is gegroeid.
Daar ontstaat meteen een interessant spanningsveld. Want als steeds meer uitvoerend werk wordt geautomatiseerd, hoe zorgen we er dan voor dat Juniors van vandaag uitgroeien tot de Seniors van morgen?
Opleiden in een wereld met AI
De Seniors van nu leerden als Juniors jarenlang door veel code te schrijven, fouten te maken en alles zelf uit te zoeken. Dat was soms frustrerend, vaak inefficiënt, maar het leverde wel diepe kennis op. Je voelde waar het misging, zag de gevolgen van slechte keuzes en bouwde intuïtie op.
Die leerweg staat onder druk.
Juniors werken steeds vaker met gegenereerde code. Ze beoordelen wat AI voorstelt, onderbouwen keuzes en leren systemen als geheel te begrijpen. Minder zelf bouwen, meer analyseren en sturen.
En dat roept een ongemakkelijke maar terechte vraag op: leer je zo wel goed genoeg?
Want kun je dezelfde diepgang ontwikkelen zonder jarenlang zelf te hebben geworsteld met legacy, bugs en technische schuld? Worden de Juniors van vandaag over een paar jaar net zo goed als de Seniors van nu of ontstaat er een gap in ervaring?
Het antwoord is nog niet duidelijk. Wat wel duidelijk is: senioriteit ontstaat niet vanzelf. Niet door tooling, en ook niet door AI. Het vraagt bewuste begeleiding, reflectie en het expliciet overdragen van ervaring. Anders loop je het risico dat we developers opleiden die prima kunnen beoordelen, maar nooit echt hebben gevoeld wat de consequenties zijn van hun keuzes.
En precies dat maakt opleiden in een wereld met AI misschien wel belangrijker dan ooit.
Wat dit betekent voor IT-werving
Deze ontwikkeling raakt IT-recruitment direct. Jarenlang selecteerden we vooral op programmeertalen, frameworks en specifieke stacks. Maar stacks verouderen snel. Wat blijft, zijn vaardigheden.
De echte vraag is niet langer of iemand tool X kent, maar of iemand kan overzien, afwegen en uitleggen. Of iemand begrijpt waarom een keuze wordt gemaakt en wanneer je diezelfde keuze juist níet moet maken.
Kortom: kan deze Developer regisseren?
Waar je dan wél op moet letten
Goede software regisseurs denken conceptueel, houden overzicht en kunnen technische keuzes helder uitleggen aan niet-technische stakeholders. Ze beoordelen AI-output kritisch in plaats van die klakkeloos over te nemen. En misschien nog wel het belangrijkst: ze blijven leren.
Dat zie je niet altijd terug op een CV. Wel in verhalen over gemaakte fouten, inzichten die achteraf anders bleken en momenten waarop iemand van mening veranderde. Juist dat zegt iets over groeipotentieel.
Bestaan software developers straks nog?
Absoluut. Maar hun rol verandert.
De Developer van morgen schrijft minder code, maakt meer keuzes en draagt meer verantwoordelijkheid. Van Programmeur naar Regisseur.
Organisaties die vandaag al leren kijken naar die rol, bouwen morgen teams die niet alleen technisch sterk zijn, maar ook toekomstbestendig.
Mijn volgende blog zal daarom gaan over Software Development als Ambacht.
Lees je volgende keer weer mee?